Psy rasy Tosa Inu

Tosa Inu - historia i opis rasy Serwis Molosy.pl, rok 2002
Tosa inu wywodzi się z japońskiej prowincji Kohchi. Psy do walk były hodowane tam od wielu wieków. Zazwyczaj były to zwierzęta o budowie lekkiej w niczym nie przypominająca europejskich psów bojowych. Gdy w roku 1854 Japonia otworzyła swoje granice wraz z przybyszami z Anglii przybyły ich psy bojowe. W wyniku krzyżowania rodzimych japońskich psów go walk z nowo przybyłymi rasami, takimi jak bernardyny, mastify, dogi, buldogi i pointery powstał współczesny tosa inu, który jest zwierzęciem znacznie cięższym i silniejszym niż dawne japońskie psy walczące na arenach. Nazwa rasy pochodzi od regionu Tosa, miasta na wyspie Shikoku, które słynęło z walk psów. Tosa inu jest psem bojowym, który w wyniku doboru hodowlanego wykształcił cechy zarówno fizyczne jak i psychiczne pozwalające mu uczestniczyć w walkach. Ważne jest, że od samego początku walczył on tylko przeciwko przeciwnikom równym sobie, czyli innym psom w przeciwieństwie do europejskich psów, które staczały walki z niedźwiedziami, słoniami, lwami i wieloma innymi zwierzętami. Jest kilka przekazów na temat organizowani wal psów w Japonii. Jedna z nich mówi o tym, że walki psów przebiegały bardzo podobnie do walk sumo, nie były one tak krwawe i okrutne jak w USA czy Europie. Druga natomiast w opisie nie odbiega znacznie od walk psów toczonych na innych kontynentach. Według pierwszej zgodnie z regulaminem zapasów sumo, także w walkach psów chodziło o to aby powalić przeciwnika na ziemię i tak długo przytrzymać, aby nie mógł podnieść się na nogi. Walki odbywały się na ośmiokątnej arenie otoczonej balustradą.
Walka była przerwana, jeśli tylko któryś pies został zraniony. Dyskwalifikowano psa, który celowo kąsał przeciwnika lub szczekał i skomlał ze strachu, lub gdy nie wykazywał zapału do walki i oddalał się od przeciwnika bardziej niż na trzy kroki. Według drugiego przekazu psy wybierane do walk musiały okazać się wielką odpornością na ból, zawziętością i brakiem strachu. Walki były przerywane a tym samym kończone, gdy jeden z psów został pokonany, lub pokorniał i cofał się. Ponoć walki, o najwyższe narodowe tytuły toczone były zazwyczaj, aż do momentu śmierci jednego z zawodników. Planowa hodowla tosa inu rozpoczęła się około 1848 roku. Kiedy walki psów stały się wątpliwą rozrywką tłumów, a było to około roku 1900 na arenach występowały dwa typy tosa inu różniące się od siebie znacznie wielkością i budową.	H. Raber, Encyklopedia psów rasowych, Tom I, Oficyna Wydawnicza Multico, Warszawa 1999, www.multicobooks.com.pl
W roku 1910 organizowanie walk psów zostało zabronione, wtedy to nastąpił upadek ras bojowych. Jednocześnie bo w roku 1911 na właścicieli psów został nałożony wysoki podatek doprowadzający do znacznego zmniejszenia populacji psów. Lata 1924 - 1933 mimo zakazu walk i epidemii wścieklizny nadal były organizowane. Zakaz ten nie był przestrzegany zarówno przez organizatorów jak i władze, które nie interesowały się jego egzekwowaniem. W czasach II Wojny Światowej populacja tosa inu została drastycznie zdziesiątkowana. Opierając się na zwierzętach, które przeżyły została odtworzona linia hodowlana tosa inu. Obecnie psy tej rasy spotkać można na wszystkich kontynentach. Tosa inu hodowany był od samego początku istnienia rasy jako pies bojowy. Należy więc przyjąć fakt, że większość przedstawicieli tej rasy będzie wykazywała się dużą agresją w stosunku do innych psów.	Takido
Jednak odpowiednio ułożony i zsocjalizowany tosa jest wspaniałym psem stróżującym i obronnym, który staje się dobrym przyjacielem rodziny. Jednak właściciel psa tej rasy, powinien umieć w stanowczy sposób ustalić hierarchię wewnątrz stadną i dominować nad psem zarówno fizycznie jak i psychicznie. Tosa jest psem bardzo podatnym na szkolenie, który chętnie wykonuje polecenia właściciela.
Zobacz również Galerię Molosów kliknij tu! lub na baner
Zobacz film o rasie:
Serwis Molosy.pl www.molosy.pl www.KlubMolosa.pl Nowa Era Molosa	Chcesz przeczytać wzorzec FCI psa rasy Tosa Inu? kliknij tu!
Źródło: Hans Raber, Encyklopedia Psów Rasowych, tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999 www.multicobooks.com.pl