|
W świecie zwierząt, podobnie jak w świecie ludzi
istnieje cały szereg zagrożeń drobnoustrojami (wirusy,
bakterie) i pasożytami, które atakują organizmy przede
wszystkim bardzo młode, a możliwości zarażenia są tak duże,
że niemal nieuniknione. Ponadto, w przypadku infekcji
wirusowych zarówno medycyna jak i weterynaria są ciągle
jeszcze bezradne, gdyż dotychczas nie wynaleziono
skutecznego środka antywirusowego. Najskuteczniejszym
sposobem walki z chorobami wirusowymi są nadal szczepienia
ochronne, które wykonywane w odpowiednim okresie dają wysoki
poziom przeciwciał w organizmie, przez co zabezpieczają
przed infekcją wirusową. Dodać należy, że choroby przeciw
którym zdecydowano się wprowadzić szczepienia cechuje
wyjątkowa zaraźliwość i duża śmiertelność - szczególnie w
okresie szczenięcym - ok. 98%. Tylko w takim przypadku
produkcja szczepionek jest opłacalna. Szczepienia
ograniczają ilość zachorowań i są bardzo korzystne dla całej
populacji zwierząt, ale nie dają gwarancji 100% odporności,
a dla pojedynczego organizmu mogą być niebezpieczne. Dlatego
należy wykonywać je pod kierunkiem lekarza weterynarii, gdyż
tylko on zna mechanizmy i prawa kierujące układem
odpornościowym i potrafi wybrać właściwy wariant szczepień.
Oczywiście zwierzę szczepione musi być absolutnie zdrowe. W
przypadku, gdy jest nosicielem jakiejś choroby lekarz nie
potrafi tego wykryć, a zaszczepione zwierzę może zachorować,
gdyż podanie szczepionki chwilowo obniża odporność i
umożliwia ujawnienie się ukrytej infekcji. Dlatego dzięki
wieloletnim badaniom opracowano bardzo szczegółowe schematy
szczepień i coraz skuteczniejsze i bezpieczniejsze
szczepionki. Najwcześniej szczepiono psy przeciwko nosówce,
która jest bardzo ciężką chorobą, ale dzięki szczepieniom
pojawia się coraz rzadziej wyłącznie u psów nie
szczepionych. Kolejnymi groźnymi chorobami, przeciw którym
psy są szczepione to: parwowiroza i koronawiroza wywołujące
ostre zapalenia żołądka i jelit, przebiegające z objawami
uporczywych biegunek i wymiotów. Aby zabezpieczyć szczeniaka
profilaktykę należy rozpocząć już u jego matki, która
powinna być regularnie szczepiona, dzięki czemu mleko którym
karmi szczenięta zawiera wysoki poziom przeciwciał. Chroni
to szczenięta od pierwszych godzin życia, ale po pewnym
czasie niestety zanika. Dlatego pierwsze szczepienia
szczeniąt należy wykonywać w 6-7 tygodniu życia
szczepionkami z dopiskiem "puppy" (specjalnie dla szczeniąt)
i to szczepienie nie daje jeszcze pełnej odporności, dlatego
najlepiej powtórzyć je około 9 tygodnia życia. Nazywa się to
indukcją odporności. Dla pewności u zwierząt szczególnie
cennych lub szczególnie podatnych na te choroby (rotweiler),
albo też w warunkach miejskich gdzie w skutek zagęszczenia
zwierząt zawsze istnieje zagrożenie epidemiczne, warto
wykonać jeszcze trzecie szczepienie około 12 tygodnia życia,
najlepiej przy każdym szczepieniu zwiększając sukcesywnie
ilość antygenów w szczepionce (są takie szczepionki
zawierające 2, 3, 4, 5, a nawet 8 antygenów). Po tak
wykonanych trzech szczepieniach u szczeniaka nie należy
zapominać o corocznym doszczepianiu go jako psa dorosłego.
Wybór szczepionki i sposobu szczepienia należy do lekarza
weterynarii, który ma kontakt z danym zwierzęciem i
obserwuje populację psów w terenie, na którym pracuje.
Podobnie postępuje się z kociętami, które również zagrożone
są wieloma chorobami do których należy: zakaźne zapalenie
nosa i tchawicy, katar kotów, panleukopenia, białaczka
kotów, chlamydioza i FIV (Feline Immunology Virus -
odpowiednik ludzkiego wirusa HIV), przeciw którym na
szczęście mamy obecnie cały szereg szczepionek i podobne jak
u psów schematy szczepień. |
