W medycynie ludzkiej obserwuje się coraz większy zwrot w
kierunku medycyny biologicznej, w tym również homeopatii i
homotoksykologii, a także akupunktury, elektroakupunktury i
akupresury. Troska właścicieli o ich czworonożnych
przyjaciół również skłania ich do poszukiwania
nieinwazyjnych metod leczenia, a nas przedstawicieli
medycyny weterynaryjnej do poszukiwania nowych
alternatywnych metod terapii, opartych na preparatach
naturalnych, pozbawionych toksyczności i rozmaitych działań
ubocznych. Po długim stosowaniu złożonych preparatów
homeopatycznych i metod medycyny manualnej w mojej praktyce
uważam, że mają one ogromne zastosowanie w terapii małych
zwierząt, i to zarówno psów, kotów, jak i wszelkich gryzoni,
ptaków, a nawet gadów.
Homeopatia jest dziedziną medycyny naturalnej, opartą na
zasadzie podobieństwa i stosowania małych dawek substancji
leczniczych. Jest metodą reaktywowaną i przebadaną przez dr
Samuela Hahnemanna w ubiegłym stuleciu (XIX wiek). Pojęcie
homeopatii pochodzi od greckiego słowa „homois” - podobny i
„patios” - choroba, co oznacza stan „podobieństwa do
choroby”. Homeopatia traktuje organizm całościowo,
uwzględniając zarówno stan fizyczny jak i psychiczny
pacjenta oraz w pełni indywidualizuje sposób leczenia. Leki
homeopatyczne produkowane są z substancji pochodzenia
naturalnego. Terapia homeopatyczna oddziałuje pobudzająco na
układ odpornościowy organizmu, wzmacniając jego mechanizmy
odtruwające i nasilając reakcje obronne.
Homotoksykologia jest odkryciem dwudziestego stulecia i
polega na leczeniu kompleksowymi lekami homeopatycznymi.
Homeopatyczne preparaty kompleksowe zawierają liczne,
specjalnie przygotowane substancje czynne. Leki
antyhomotoksyczne są szczególną formą tych kompleksowych
preparatów. Zostały one opracowane przez dr Hansa -
Heinricha Reckewega (w latach 60-tych XX wieku) i działają
odtruwająco na organizm. Dr Reckeweg stwierdził, że choroby
wywołane są przede wszystkim przez stałe obciążenie
organizmu truciznami i czynnikami chorobowymi. Swą naukę o
chorobach nazwał właśnie homotoksykologią (homotoksyna -
trucizna ludzka). Celem terapii antyhomotoksycznej jest
stymulacja układu immunologicznego i sił obronnych organizmu
tak, aby możliwe było wyeliminowanie toksyn - jest to
pierwszy krok do zdrowia!
Akupunktura jest metodą leczniczą liczącą sobie cztery
tysiące lat, pochodzącą z chińskiej medycyny ludowej. Polega
ona na wkłuwaniu w skórę w ściśle określonych punktach ciała
igieł srebrnych lub złotych na głębokość od 2 mm do 3 cm, na
okres od kilku sekund do kilku godzin - w zależności od
rodzaju dolegliwości należy wybrać właściwe miejsce wkłucia.
Akupunktura wywiera działanie bodźcowe na współczulny układ
nerwowy. Metoda ta stosowana jest w chorobach gośćcowych,
zapaleniach, stanach spastycznych narządów wewnętrznych,
nerwobólach, epilepsji i jako metoda znieczulenia w
anestezjologii.
Elektroakupunktura jest metodą leczniczą, której historia
sięga początku XIX stulecia. Wtedy zaczęły się próby
zastosowania prądu elektrycznego w dziedzinie medycyny.
Zauważono zwiększenie efektu terapeutycznego przy
przepuszczaniu prądu elektrycznego przez wkłute igły w
zabiegu akupunktury. Połączenie wkłuwania igieł ze
stymulacją prądem elektrycznym nazwano elektroakupunkturą. Z
czasem zaczęto stosować przepuszczanie prądu bez użycia
igieł, a mianowicie przez elektrody płaskie, przyłożone do
powierzchni ciała z równie dobrymi efektami.
Akupresura jest metodą medycyny manualnej wywodzącą się z
Chin - podobnie jak akupunktura, lecz jest metodą
zdecydowanie prostszą; nie potrzeba tu żadnych igieł,
wystarczą same ręce i wiedza lekarza. Efekt leczniczy
osiągany jest poprzez ucisk poszczególnych miejsc na ciele.
Stosując akupresurę nie należy spodziewać się cudów, można
jednak tym sposobem pozbyć się nieinwazyjnie wielu
dolegliwości bólowych lub je złagodzić.Naturalne metody
leczenia sprawdziły się w leczeniu wielu schorzeń u ludzi
jak i u zwierząt, którym w przeciwieństwie do człowieka nie
można nic zasugerować, a mimo to efekty leczenia są często
lepsze jak u ludzi. Leki i metody tu opisywane mogą być
stosowane samodzielnie, jak również mogą wspomagać leczenie
metodami klasycznymi (allopatycznymi). |
