KRAJ POCHODZENIA - Rosja. DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA 1989 
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne. Sekcja 2. l Molosy, typ górski. Nie podlegają próbom pracy.

TYP BUDOWY: Mocny, o masywnym kośćcu i silnie rozwiniętej muskulaturze. Niekiedy spotyka się psy tej rasy mające tendencje do ociężałości. Gruba skóra z dobrze rozwiniętą i elastyczna tkanką łączną tworzy często w okolicach szyi fałdy. 
Wady: Otyłość. 
Poważne wady: Wątła budowa ciała, niedostatecznie rozwinięta muskulatura, krzywica. 
INDEKS FORMATU:
Psy 100-105, 
Suki 102-108. 
Wady: Niewielkie odchylenia od obowiązującego formatu.
Poważne wady: Znaczne odstępstwa od obowiązującego formatu.
WYSOKOŚĆ W KŁĘBIE: 
Psy - minimum 65cm, 
Suki - minimum 60cm.
Wady: Wysokość w kłębie u psów od 64 do 60 cm włącznie, u suk pomiędzy 60 a 58cm. 
Poważne wady: Wysokość w kłębie u psów poniżej 60 cm, a poniżej 5cS cm u suk. 
CECHY USPOSOBIENIA: Pies o dużej potrzebie ruchu, spokojny i zrównoważony. Dominującą reakcją jest aktywna obrona. 
Wady: Brak odpowiedniego temperamentu, bojaźliwość. 
Poważne wady: Bardzo duża pobudliwość, tchórzliwość. 
CECHY PŁCI: Dobrze zaznaczone, psy o wyraźnie samczym typie, mocniejsze i masywniej zbudowane niż suki. Różnice płci wyraźnie widoczne. 
Poważne wady: Psy o suczym wyglądzie, jedno- lub obustronne wnętrostwo. 
SZATA: Twardy, prosty włos z dobrze wykształconym podszerstkiem. Na głowie i przedniej stronie kończyn krótki i gładko przylegający. 
W zależności od długości włosa psy dzielą się na: 
a) długowłose, o sierści długości 7-5 cm na grzbiecie, uszach, szyi, kończynach i ogonie 
b) krótkowłose, o gładkiej sierści długości 3-5 cm. 
Poważne wady: Bardzo krótka sierść, brak podszerstka. miękki, falujący lub kręcony włos. 
UMASZCZENIE: Białe, czarne, szare, słomkowe, rude, brązowoszare, pręgowane, srokate i nakrapiane.
GŁOWA: Masywna, o szerokiej mózgoczaszce i dobrze wykształconych kościach policzkowych. Płaskie czoło ze słabo zaznaczonym stopem. Kufa nieco krótsza niż mózgoczaszka, szeroka między oczami i niemal nic zwężająca się: patrząc z przodu i z góry graniasta, z profilu przypomina stożek, z grubymi, nieco obwisłymi, zakrywającymi kąciki warg faflami. Trufla nosa dobrze rozwinięta, czarna. U psów o jasnym umaszczeniu dopuszczalna brązowa trufla.
Wady: Mała głowa, bardzo silnie wystające kości policzkowe, wypukłe czoło, silnie zaznaczony stop, wystające łuki nadoczodołowe, za krótka lub za długa kufa, pofałdowana skóra na głowic. 
Poważne wady: Wąska, lekka głowa, szpiczasta lub poddarta kuta. 
USZY: Małe. wiszące, nisko osadzone, trójkątne, krótko kopiowane. 
Wady: Wysoko osadzone, nic cięte uszy.
OCZY: Ciemne, szeroko rozstawione, okrągłe, ustawione frontalnie. 
Wady: Jasne lub skośne oczy, opadające powieki, zmętniała rogówka.
ZĘBY: Białe, mocne, zwarte, siekacze ustawione w jednej linii. zgryz nożycowy.
Wady: Nieproporcjonalne do wieku zużycie zębów, połamane zęby o ile nie zmienia to zgryzu, brak więcej niż dwóch Pl lub jednego Pl i jednego P2: lekki żółty nalot na zębach. 
Poważne wady: Małe, słabe zęby; nieregularnie ustawione siekacze, jakiekolwiek odstępstwo od prawidłowego zgryzu nożycowego; brak kła lub siekacza; brak P3, P4 lub jakiegokolwiek trzonowca; silnie uszkodzone szkliwo. 
SZYJA: Krótka, muskularna, nisko noszona, tworząca z linia grzbietu kat 30°- 40°. 
Wady: Wydłużona szyja, niedostatecznie umięśniona; silnie zaznaczone podgardle. 
KLATKA PIERSIOWA: Szeroka i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami. jej dolna linia sięga do wysokości łokci lub poniżej nich. 
Wady: Spłycona lub słabo rozwinięta klatka piersiowa: wyraźnie obwisła skóra pod klatką piersiową. 
Poważne wady: Płaska, wąska, płytka i niedostatecznie rozwinięta klatka piersiowa.
BRZUCH: Lekko podkasany. 
Wady: Nadmiernie podkasany (charci) lub niewystarczająco podkasany (zbyt obszerny) brzuch.
KŁĄB: Wyraźnie zaznaczony, szczególnie u psów, wysokość w kłębie jest o 1-2 cm większa od wysokości zadu. 
Wady: Słabo zaznaczony, zbyt mało wzniesiony ponad linię grzbietu kłąb.
GRZBIET: Mocny, prosty, szeroki. 
Wady: Miękki lub nieznacznie wypukły grzbiet. 
Poważne wady: Łękowaty lub karpiowaty grzbiet. 
LĘDŹWIE: Krótkie, szerokie, lekko wysklepione. 
Wady: Wydłużone, proste lub zbyt silnie wysklepione lędźwie. 
Poważne wady: Długie, wąskie lub zapadnięte lędźwie. 
ZAD: Szeroki, muskularny, ustawiony niemal poziomo. 
Wady: Lekko ścięty zad. 
Poważne wady: Wąski, krótki, mocno ścięty lub przebudowany zad. 
OGON: Wysoko osadzony, zwisający, sierpowaty, sięgający do stawów skokowych; krótko kopiowany. 
Wady: Niekopiowany ogon. 
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Patrząc od przodu proste i równolegle, ich długość od podłoża do łokci przewyższa nieznacznie połowę wysokości w kłębie. Kąt stawu barkowego wynosi ok.l00°. Proste, mocne i długie przedramiona: krótkie, szerokie, mocne, pionowo ustawione śródręcze. 
Wady: Niewielkie odchylenia w katowaniu stawów barkowych, łapy lekko wykręcone do wewnątrz lub na zewnątrz, nieco luźne nadgarstki. 
Poważne wady: Zbyt strome lub wąsko ustawione łopatki: zdeformowany kościec; luźne nadgarstki, silnie wykręcone do wewnątrz lub na zewnątrz łapy. 
KOŃCZYNY TYLNE: Równoległe, na wysokości stawów kolanowych i skokowych nieco wyprostowane, krótkie podudzie, mocne, ustawione pionowo śródstopie. 
Wady: Nie do końca równoległe ustawienie tylnych kończyn, nieco zbyt wąskie ustawienie stawów skokowych, nieco strome katowanie tylnych kończyn. 
Poważne wady: Wyraźnie nierównolegle ustawione tylne kończyny, kabłąkowate lub przesadnie stromo katowane kończyny. 
ŁAPY (przednie i tylne): Mocne, owalne, zwarte. 
Wady: Podłużne, płaskie łapy, o mało zwartych palcach. 
Poważne wady: Bardzo płaskie łapy, z szeroko rozstawionymi palcami. 
CHODY: Krótki, ciężki kłus przechodzący w galop jest charakterystycznym sposobem poruszania się tej rasy. W kłusie kończyny muszą poruszać się w jednej linii, przy czym przednie kończyny poruszają się nieco zbieżnie. 
Wady: Niewielkie odchylenia od opisanych we wzorcu prawidłowych chodów 
Poważne wady: Sztywny, związany chód. 
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Jakiekolwiek odstępstwo od zgryzu nożycowego. Brak siekacza lub kła; brak P3, P4 lub jakiegokolwiek trzonowca. 
UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.