Psy rasy Nowofundland

Nowofundland - historia i opis rasy Serwis Molosy.pl, rok 2002
Pochodzenie nowofundlanda jest nadal nie wyjaśnione. Osnute mgiełką tajemnicy i brakiem jakichkolwiek namacalnych i jednoznacznych dowodów. Pies ten prawdopodobnie należy do nielicznej grupy psów miejscowych kontynentu północno – amerykańskiego. Do Nowej Fundlandii przybył on prawdopodobnie z końcem XVII wieku, lecz wśród kynologów nie ma zgodności co do bezpośrednich przodków nowofundlanda. W rozległej literaturze kynologicznej spotkać możemy teorie, iż zwierzęta te pochodzą od: labladora, pociągowych psów skandynawskich, leonbergera, bernardyna, górskiego psa pirenejskiego, kuwasza, mastifa tybetańskiego i portugalskiego psa wodnego. Oczywiście, żaden z autorów nie wymienia wszystkich ras równocześnie, lecz zostały one zebrane w całość, aby przedstawić tę zadziwiającą różnorodność teorii i ras lub ówcześnie typów, które mogły przyczynić się do powstania tego pięknego i dumnego psa.
W literaturze źródłowej znaleźć możemy wiele legend, opowieści i przesłań dotyczących nowofundlanda. Jedna z nich mówi o psach, które podróżując z Indianami około 2000 roku.p.n.e w rejonie polarnym od Prowincji Kraju Nadmorskiego (Nowa Fundlandia). Następnie dowiadujemy się o Wikingach, którzy około 1001 lub 1100 roku.n.e. (zależnie od autora) przywieźli ze sobą psy do polowań na niedźwiedzie. I to właśnie w wyniku skrzyżowania rodzimych psów z dużym, czarnym psem do polowań na niedźwiedzie. Na pograniczu XVII i XVIII wieku, gdy statki rybackie pochodzące z Europy przybywały do Nowej Fundlandii, na ich pokładach również znajdowały się psy. Nie wiadomo jednak, jak wielkie znaczenie miały prawdopodobne krzyżówki psów miejscowych z innymi rasami europejskimi. Jednak ten właśnie moment wzbudza najwięcej kontrowersji wśród kynologów i historyków, gdyż nie ma jednoznacznych wskazań dotyczących ras europejskich.	H. Raber, Encyklopedia psów rasowych, Tom I, Oficyna Wydawnicza Multico, Warszawa 1999, www.multicobooks.com.pl
Po rozpoczęciu kolonizacji wyspy w roku 1610 lub, jak podają inni autorzy w roku 1770 nowofundland był już w pełni utrwaloną rasą zarówno pod względem morfologicznym jak i swych cech charakteru. Wykorzystywany był do wyciąganiu ciężkich ładunków na ląd, w tym również sieci, a później nie wiadomo dokładnie kiedy, stał się również psem ratowniczym. W XVIII wieku marynarze zaczęli sprowadzać psy z Nowej Fundlandii do Anglii, Francji, a nawet Stanów Zjednoczonych i Kanady. W Kanadzie pełnił on jednak zdecydowanie inne zadania, gdyż miejscowi farmerzy używali ich jako psów pasterskich, myśliwskich, stróżujących, ratowniczych a czasami nawet jak w roku 1880 jako psów transportujących pocztę pomiędzy miejscowościami.	Encyklopedia psów rasowych, Tom I, op. cit.
Pod koniec zeszłego stulecia import z Nowej Fundlandii przestał właściwie istnieć. Od roku 1907 na wyspach nie można już było kupić prawie żadnego psa. Nowoczesne nowofundlandy stworzone zostały w Europie, przede wszystkim w Anglii. Można przypuszczać, że w Europie nowofundland podlegał dalszym krzyżówkom, gdyż pierwotnie psy te były średniego wzrostu od 46 do 60 centymetrów a co ważne w przeważającym czarno – białym umaszczeniu. Jeżeli chodzi o barwy sierści, to nie uwzględniane w dalszej hodowli a nawet zabijane były szczenięta o kolorze brązowym, słomianym, beżowym, jednym słowem różnych odcieniach brązu. Za wszelką cenę dążono do uzyskania czysto czarnych nowofundlandów. W roku 1886 został założony klub rasy i ustalony pierwszy wzorzec rasy. Popularność nowofundlanda to rosła, to malała na przestrzeni lat. Jednak we współczesnych czasach nie brakuje nam hodowców i wielbicieli rasy. Za ważne uważam również, poruszenie tematu dotyczącego obrośniętego już legendą zamiłowania do wody nowofundlanda. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że wszyscy przedstawiciele tego gatunku uwielbiają wodę i są miłośnikami pływania. Oczywiście zdarza się, że w każdej populacji znajdą się egzemplarze odbiegające od ustalonego standardu psychicznego lub fizycznego. Jednak większość nowofundlandów lubi wodę i przebywanie w jeziorze lub w rzece sprawia im przyjemność, ale podkreślam większość. Jeżeli więc dany pies nie przejawia nadmiernej chęci skorzystania z kąpieli nie powinniśmy za wszelką cenę próbować go namówić. Niektóre kluby rasy, tak jak na przykład Newfounlad Culb of Amerika organizuje testy ratownictwa, aby podtrzymać tradycję i naturalne umiejętności psa. Polegają one na odszukiwaniu i aportowaniu przedmiotów, przeciąganiu liny, holowaniu łodzi i wyciąganiu tonących na brzeg. Nowofundland jest psem łagodnym i wyrozumiałym. Kochającym i opiekuńczym w stosunku do swojej rodziny i właścicieli. Nie oznacza to jednak, że ten majestatyczny, radosny i przedsiębiorczy o wrodzonej delikatności i łagodności pies nie stanie na wysokości zadania gdy ktoś lub cos zagrozi bezpieczeństwu jego rodziny. Jego zrównoważony charakter i duża inteligencja predysponują go do roli wspaniałego psa rodzinnego.
Zobacz również Galerię Molosów kliknij tu! lub na baner
Serwis Molosy.pl www.molosy.pl www.KlubMolosa.pl Nowa Era Molosa	Chcesz przeczytać wzorzec FCI rasy Nowofundland? kliknij tu!
Źródło: Hans Raber, Encyklopedia Psów Rasowych, tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999 www.multicobooks.com.pl