KRAJ POCHODZENIA - Włochy. DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA 27.11.1998. 
PRZEZNACZENIE: Pies stróżujący i obrończy. 
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne. Sekcja 2. l Molosy, typ dogowaty. Nie podlegają próbom pracy. 

WRAŻENIE OGÓLNE: Duży, bardzo masywny i krępy pies. którego długość ciała jest większa od wysokości w kłębie. 
ISTOTNE PROPORCJE: Długość tułowia jest większa o l0% niż wysokość w kłębie. Proporcje długości czaszki do długości kuty wynoszą 2:1. 
GŁOWA: Krótka i masywna, szeroka na wysokości łuków jarzmowych; jej długość stanowi około 3/10 wysokości w kłębie. Pokryta dużą ilością skóry tworzącej zmarszczki i fałdy, z których najbardziej typowa i najwyraźniejsza przebiega od zewnętrznego kąta oka do kącika wargowego. Górne linie czaszki i kufy są równoległe. 
MOZGOCZASZKA: Czaszka jest szeroka, płaska, szczególnie miedzy uszami, i oglądana z przodu lekko wysklepiona w swej przedniej części. Szerokość czaszki, na wysokości łuków jarzmowych, jest większa od połowy długości całej głowy. Silnie wystające łuki jarzmowe, ale z płaskimi mięśniami. Dobrze wysklepione czoło; bruzda czołowa zaznaczona; guz potyliczny prawie niewidoczny. 
Stop: Dobrze zaznaczony. 
TRZEWIOCZASZKA: 
Nos: Ustawiony w linii kufy, nie może wystawać przed linię pionową wyznaczoną przez przednią krawędź fafli; ma być dużych rozmiarów o dużych, szeroko rozwartych nozdrzach. Kolor nosa jest dopasowany do umaszczenia: czarny przy czarnej maści, ciemno szarobrązowy przy innych umaszczeniach. a kasztanowy u psów o brązowej szacie. 
Kufa: Bardzo szeroka i głęboka, długość kufy stanowi 13 długości głowy. Jej boki są do siebie równoległe. Widziana z przodu ma praktycznie kształt prostokąta. 
Wargi: Mięsiste, grube i obfite, tworzące tafle, oglądane z przodu wargi górne tworzą odwróconą literę „V". O kształcie kufy z profilu decydują górne tafle; najniższa część fafli to kącik wargowy z widoczną śluzówką. umiejscowiony w linii pionowej poprowadzonej przez zewnętrzny kąt oka. 
Szczęki: Mocne, o silnym kośćcu. o idealnie dopasowanych łukach zębowych. Dobrze rozbudowana w swej szerokości żuchwa. 
Zęby: Białe, dobrze rozwinięte, równomiernie rozstawione; uzębienie kompletne. Zgryz nożycowy tzn. górne siekacze przykrywają dolne, ściśle do siebie przylegając, siekacze ustawione pionowo w szczękach; zgryz cęgowy tzn. górne siekacze stykają się swoimi końcami z końcami siekaczy dolnych. 
Oczy: Osadzone frontalnie, szeroko rozstawione; stosunkowo okrągłe, średnio głęboko osadzone. W porównaniu z kolorem szaty, kolor tęczówki ciemniejszy. Niemniej jednak, przy wyblakłych kolorach umaszczenia, oczy mogą być jaśniejsze. 
Uszy: Małe w stosunku do wielkości psa, trójkątne, osadzone powyżej łuków jarzmowych, płaskie, przylegające do policzków. Kopiowane w kształt trójkąta niemal równobocznego. 
SZYJA: 
Profil: Nieznacznie wysklepiona górna linia. 
Długość: Szyja dość krótka, wynosi około 2,8/10 wysokości psa w kłębie. 
Kształt: W kształcie ściętego stożka, dobrze umięśniona. Jej obwód, mierzony w połowie długości, wynosi około 8/10 wysokości w kłębie. 
SKORA: Duża ilość luźnej skóry tworzy na spodniej stronie szyi podwójny, dobrze rozdzielony, ale nie przesadny łałok, który zaczyna się na poziomie żuchwy i nie sięga niżej niż do połowy szyi. 
TUŁÓW: Długość tułowia jest o 10% większa niż wysokość w kłębie. 
Linia górna: Linia grzbietu prosta; kłąb szeroki, długi i nieprzesadnie zaznaczony. 
Grzbiet: Szeroki i o długości równej mniej więcej 1/3 wysokości w kłębie. Lędźwie dobrze związane długimi, szerokimi dobrze wykształconymi mięśniami. Obszerna klatka piersiowa, o długich, dobrze wysklepionych żebrach. 
Zad: Szeroki, mocny i dobrze umięśniony. Jego nachylenie w stosunku do linii poziomej poprowadzonej przez guz biodrowy wynosi około 30°. Jego długość jest równa 3/10 wysokości w kłębie. Guzy biodrowe na tyle rozwinięte, że sięgają do linii lędźwi. 
Klatka piersiowa: Duża i szeroka z dobrze rozwiniętymi mięśniami. Jej szerokość wynika z kształtu ożebrowania i stanowi 40-45% wysokości w kłębie. Rękojeść mostka znajdować się powinna na wysokości stawu barkowego. 
OGON: Szeroki i gruby u nasady; mocny, zwężający się stopniowo ku końcowi. Długi na tyle aby sięgał do pięty, zwykle jednak kopiowany na 2,3 swej długości. W odprężeniu zwisa tworząc kształt szabli, w ruchu noszony poziomo, albo nieznacznie powyżej górnej linii. 
KOŃCZYNY: 
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Widziane z przodu i z boku na całej długości od podłoża do łokcia pionowe, o mocnym kośćcu stosownym do wielkości psa. 
Łopatki: Ich długość wynosi około 3/10 wysokości w kłębie, nachylone pod kątem 50 do 60° w stosunku do poziomu. Mięśnie dobrze rozwinięte, długie, plastyczne. Kąt stawu barkowego wynosi 105°-115°. 
Ramię: Długości równej ok. 30% wysokości w kłębie. Ustawione pod kątem 55° - 60° i pokryte plastycznymi mięśniami. 
Łokcie: Pokryte obficie luźną skórą; niezbyt ściśle przylegające do tułowia. 
Przedramię: Prawie tej samej długości co ramię. Ustawione idealnie pionowo, o mocnym kośćcu i dobrze rozwiniętym, suchym umięśnieniu. 
Nadgarstek: Szeroki, suchy, bez zgrubień, ustawiony pionowo w linii przedramienia. 
Śródręcze: Płaskie, w linii pionowej przedramienia, z tendencja do nachylenia pod kątem 70° - 75°. Jego długość wynosi około 1/6 długości kończyny od podłoża do łokcia. 
Łapy: Okrągłe, duże, zwarte o wysklepionych palcach. Poduszki suche, twarde i dobrze pigmentowane. Pazury mocne, zagięte, ciemne. 
KOŃCZYNY TYLNE: Silne i mocne, proporcjonalne do wielkości psa i zapewniające wymagany napęd w ruchu. 
Uda: Ich długość jest równa 1/3 wysokości w kłębie. Ustawione pod kątem 60° w stosunku do poziomu. Szerokie o grubych, wypukłych, ale wyraźnie rozdzielonych mięśniach. Udo i miednica tworzą kąt 90°. 
Podudzie: Trochę krótsze niż udo, nachylone pod kątem 50° - 55°, o mocnej kości i dobrze widocznym umięśnieniu. 
Staw kolanowy: Kości uda i podudzia tworzą kąt 110° - 115°. 
Staw skokowy: W porównaniu z długością kończyny bardzo długi, jego długość wynosi około wysokości w kłębie. Kąt między podudziem a śródstopiem wynosi 140°- 145°. 
Śródstopie: Mocne i suche, prawie cylindryczne, idealnie proste i równolegle ustawione wobec siebie, ich długość wynosi około wysokości w kłębie; „wilcze pazury" usuwane. 
Łapy: Mniejsze od przednich, okrągłe z bardzo zwartymi palcami. Poduszki suche, twarde i pigmentowane. Pazury mocne, zagięte, ciemne. 
CHODY: Charakterystyczna cecha rasy. W stępie, ruch „koci" jak kroki lwa, powolny przypominający niedźwiedzi. Kłus charakteryzuje się mocnym napędem tylnych kończyn i długim wykrokiem kończyn przednich. Pies rzadko galopuje, zazwyczaj porusza się stępem lub kłusem. Inochód jest tolerowany. 
SKÓRA: Gruba, obfita i luźna na całym ciele, szczególnie na głowic, gdzie tworzy liczne fałdy i zmarszczki, i na spodniej części szyi gdzie tworzy podwójne podgardle. 
SZATA: 
WŁOS: Krótki i twardy, gęsty, wszędzie tej samej długości, jednolicie gładki, cienki - długości nie większej niż 1,5 cm. Nie może wykazywać tendencji do tworzenia się frędzli. 
UMASZCZENIE: Kolory preferowane: szary, ołowiano-szary i czarny, ale także brązowy, płowy i intensywnie płowy (czerwień jelenia), czasami występują małe, białe znaczenia na piersi i końcach palców. Wszystkie te kolory mogą być pręgowane; dopuszczalne jest umaszczenie orzechowe, gołębie (jasnoszare) i izabelowate. 
WIELKOŚĆ: 
Wysokość w kłębie:
Psy 65-75 cm. 
Suki 60-68 cm. 
2 cm tolerancji zarówno powyżej jak i poniżej podanych wysokości. 
Masa ciała:
Psy 60-70 kg. 
Suki 50-60 kg. 
WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. 
POWAŻNE WADY: Wyraźny przodozgryz; wysoko noszony ogon, wysokość mniejsza lub większa od wymaganej. 
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: 
Tyłozgryz
Wyraźnie zbieżne lub rozbieżne linie czaszki i kufy
Grzbiet nosa wypukły, wklęsły lub orli (rzymski nos)
Całkowicie odpigmentowany nos
Zez rozbieżny; całkowicie niedopigmentowane powieki; zez zbieżny
Brak zmarszczek, fałd i podgardla
Brak ogona, zarówno naturalny jak i w wyniku kopiowania
Rozległe białe znaczenia; białe znaczenia na głowic
UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.