Psy rasy Dog Argentyński

Dog Argentyński - historia i opis rasy Serwis Molosy.pl, rok 2002
Historia powstania doga argentyńskiego jest, tak jak wielu innych ras nie do końca wyjaśniona. Najprawdopodobniej powstał on, poprzez krzyżowanie między sobą dużych psów przybyłych z Hiszpanami. Hiszpanie przywieźli ze sobą molosy, których zadaniem było pilnowanie i strzeżenie osad, jak również czynne uczestniczenie w ściganiu zbiegłych niewolników i złodziei bydła. Polowano również na dzikie zwierzęta, takie jak: puma, jaguar, dziki (które sami przywieźli) i pekari.
W Cordobie Hiszpanie trzymali białe dogi znane pod nazwą perro de pelea cordobeses. Były to nie tylko psy stróżujące i pilnujące, lecz układane także do walk psów, w związku z czym były odpowiednio agresywne. Prawdopodobnie psy te były bardzo podobne do hiszpańskich alano. Psy te jednak nie bardzo nadawały się do polowań, więc wszczęto próby krzyżowania ich z innymi lekkimi i zwinnymi psami. Powstał on w latach 30, dzięki wielbicielowi psów i zarazem zapalonemu myśliwemu doktorem Antonio Nores Martinez. Poszukiwał on psa szybkiego, zwinnego, cichego i silnego, o świetnym węchu i zrównoważonej psychice. Podejmował on próby uzyskania takiego psa, poprzez krzyżowanie doga z irlandzkimi wilczarzami irlandzkimi, pointerami, szkockim deerhundem, beaglem i seterem. Jednak nie uzyskał takiego psa jakiego oczekiwał. Podjął się więc próby krzyżowania molosa z Cordoby (wywodził się z hiszpańskiego mastifa, bulteriera dawnego angielskiego buldoga i wczesnego boksera) z hiszpańskim psem gończym. Po jego śmierci, dzieło tworzenia nowej rasy przejął brat, a następnie synowie. W równoległych grupach krewniaczych krzyżowano z dogiem boksera, wilczarza irlandzkiego i wysokonożnego buldoga angielskiego. Krzyżowanie doga argentyńskiego z dwoma plamistymi dogami niemieckimi nie przyniosło żadnej widocznej poprawy, duże znaczenie miało jednak krzyżowanie ze sprowadzonym z Francji pointerem angielskim. To po nim właśnie nowa rasa wzięła dobry węch i harmonijną budowę ciała. Swój udział w powstaniu doga argentyńskiego miał także dog de bordeaux i bulterier, który niestety jak się później okazało był głuchy. Do tej pory co jakiś czas przychodzą na świat głuche dogi argentyńskie. Z dogiem argentyńskim skrzyżowano także mastifa pirenejskiego, po którym nowa rasa miała silny kościec i białą sierść.	H. Raber, Encyklopedia psów rasowych, Tom I, Oficyna Wydawnicza Multico, Warszawa 1999, www.multicobooks.com.pl
Pierwszy standard doga argentyńskiego powstał w 1928 roku, a następnie uznany przez Związek Kynologiczny Argentyny w 1964 jako samodzielna rasa. W roku 1973 roku FCI uznało i zarejestrowało doga argenyńskiego. Dogo Argentino jest psem wytrzymałym, zwinnym i szybkim. Niezwykle wszechstronne umiejętności i cechy tego psa predysponują go do pracy jako psa policyjnego, polującego i przewodnika ociemniałych. Jest on także używany w wojsku i straży granicznej. Potrafi także świetnie stróżować i bez problemu adaptuje się jako pies obronny. Jest on zwierzęciem oddanym, wiernym i uczuciowym. Należy poświęcić mu wiele uwagi, zainteresowania i szkolenia. Należy uważać, aby zanadto nie rozwinęły się u tego psa instynkty bojowe i przywódcze. Dobrze ułożony dog argentino nadaje się świetnie jako pies rodzinny.
Zobacz również Galerię Molosów kliknij tu! lub na baner
Serwis Molosy.pl www.molosy.pl www.KlubMolosa.pl Nowa Era Molosa	Chcesz przeczytać wzorzec FCI psa rasy Dog Argentyński? kliknij tu!
Źródło: Hans Raber, Encyklopedia Psów Rasowych, tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999 www.multicobooks.com.pl