Żywienie - Kulawizny - wspomaganie leczenia dodatkami pokarmowymi. Cz. 5

Ta część będzie przedstawiała poszczególne zioła, które są szeroko wykorzystywane w wielu preparatach chondroterapeutycznych. W większości charakteryzują się głównie działaniem przeciwzapalnym, przeciwbólowym, przeciwzwyrodnieniowym jak również immunomodulującym.
Do najbardziej znanych roślin stosowanych w preparatach zarówno ludzkich jak i zwierzęcych należą:

Boswellia serrata

Boswellia Serrata jest to drzewo, które można spotkać w suchych lasach w niektórych częściach Indii. Jego oleisto-gumiaste rodzynkowate owoce są delikatne, w kolorze brązowawo-żółtym, i mają one niezwykle silne działanie przeciwzapalne, które zostało potwierdzone przez badania kliniczne. Komitet do Badań Naukowych I Przemysłowych przeprowadził serię badań w celu znalezienia substancji roślinnej, której działanie przeciwzapalne mogłoby zostać wykorzystane w leczeniu reumatyzmu, przy czym nie wywoływałby ona żadnych skutków ubocznych. Tamtejsi naukowcy uważają, że kwasy z drzewa Boswellia, jako czynniki przeciwzapalne mogą przynieść lepsze efekty, ponieważ są mniej szkodliwe, a przy tym bardziej skuteczne niż lek z wyboru, ketoprofen. (1)
Jak podaje dr nauk wet Michał Jank według badań przeprowadzonych w 10 klinikach weterynaryjnych w Szwajcarii wyciąg z Boswelli wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz jest zdolny do ograniczenia objawów osteoartis. Podczas badań podawano psom preparat z Boswalli serraty w dawce 400 mg/10 kg mc raz dziennie przez 6 tygodni. Po dwóch tygodniach stosowania wyciągu u 24 psów, odnotowano poprawę stanu klinicznego u 71% badanych. (2)
Indyjska roślina Boswellia serrata jest wykorzystywana w Ajurwedzie z powodzeniem od kilkuset lat. Zwłaszcza w chorobach układu ruchowego. Wyciąg z kory tej rośliny zawiera 35% - 65% kwasów boswelliowych, które swoje zastosowanie znalazły przede wszystkim w leczeniu zapalnych chorób reumatycznych, gośćca i chronicznych zapaleń jelita grubego. Kwasy boswelliowe dla organizmu, a zwłaszcza dla stawów, są szczególnie ważne ze względu na swoje działanie przeciwzapalne. Właśnie likwidacja stanów zapalnych jest ważnym krokiem w kierunku regeneracji i uzdrowienia stawów.

Udowodniono, że kwasy boswelliowe wykazują wyraźne działanie przeciwzapalne, porównywalne z przeciwzapalnym działaniem Ibuprofenu. Obniżają procesy kataboliczne tkanki łącznej i chronią chrząstkę stawową przed destrukcyjnym działaniem niektórych enzymów. Poprawiają ukrwienie stawów dotkniętych zapaleniem. Wspomniane działanie prowadzi do wyraźnej poprawy klinicznej!!! Zwłaszcza zaś do zmniejszenia obrzęków i porannej sztywności, do złagodzenia bólu, poprawy ruchliwości stawów i obniżenia kortykoterapii, a zatem do ogólnej poprawy komfortu życia. (3)

Turmeric czyli kurkumina

Jedną z najczęsiej badanych ochronnych właściwości kurkuminy jest mechaniz leżący u podstaw przeciwzapalnego i przeciwnowotworowego działania tej substancji. Kurkumina silnie hamuje stan zapalny. (4)

Boswellia Serrata oraz Turmeric to wyciągi roślinne o działaniu przeciwzapalnym oraz antyoksydacyjnym. Działanie ich polega na obniżaniu poziomów histaminy w ustroju, która jest jednym z mediatorów (pośredników) powstawania stanów zapalnych zarówno miejscowych jak i ogólnoustrojowych.

Harpagophytum procumbens

Harpagophytum procumbens jest to roślina pochodząca z Południowej Afryki, którą powszechnie stosuje się do leczenia reumatyzmu i osteoarthritis u ludzi i zwierząt od wielu lat. W Polsce występuje pod nazwą wilczy pazur, diabelski pazur, szatański szpon lub pazur diabła.
Pazur Diabła był od dawna stosowany w medycynie ludowej do leczenia dny, reumatycznego zapalenia stawów, zapalenia ścięgien, ze względu na swoje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Pazur Diabła oprócz zmniejszania bólu w chorych stawach, również obniża cholesterol oraz kwas moczowy we krwi, czego dowiodły badania kliniczne.

Powoduje jednak również wzrost wydzielania kwasu żołądkowego, w związku z tym nie powinien być podawany ludziom i zwierzętom z chorobą wrzodową. (1)

Czarci pazur to roślina, która zawdzięcza swą nazwę dużemu, haczykowatemu owocowi. W celach leczniczych wykorzystywane są korzenie, w których zawarte są irydoidy: harpagozyd, prokumbid, prokumbozyd i inne glikozydy, a także fenole (acetozyd, izo-acetozyd, biozyd), bioflawonoidy (kempferol, luteolina), beta-sitosterol, goryczki i inne. Czarci pazur wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, znieczulające, sedatywne i moczopędne. Stosuje się go w reumatyzmie, dnie moczanowej, mialgii, lumbago i, w szczególności, w stanach zapalnych stawów. Udowodniono, że stosowanie czarciego pazura zmniejsza opuchliznę i ból w stanach zapalnych stawów, ułatwia ich ruchomość. Przypuszcza się, że przeciwreumatyczny efekt rośliny jest uwarunkowany przede wszystkim działaniem glikozydów. Ponadto roślina ta sprzyja obniżeniu poziomu cholesterolu i kwasu moczowego w surowicy krwi oraz wykazuje aktywność przeciwdrobnoustrojową.
Nie prowadzono jednak dotychczas badań nad przydatnością Czarciego pazura w leczeniu zwyrodnień i uszkodzeń układu kostnego u psów (2) Roślina ta jest używana jednak z powodzeniem w preparatach ludzki jak i zwierzęcych na przykład dla koni, ostatnio na rynku powoli pojawiają się również preparaty dla psów zawierające w swoim składzie diabelski pazur.

Źródło: Serwis Molosy.pl www.molosy.pl