Z pamiętnika wystawcy

"Cały wieczór mam gęsią skórkę jutro wystawa i choć to już nie pierwsza mam coraz więcej wątpliwości.
Pamiętam jak pierwszy raz pojechałam wystawiać psa adrenalina wyginała mi palce serce w gardle, a potem miłe rozczarowanie. Ja nie świadoma niczego nie pasująca do masy specjalistów wystawiających psy, ludziska mili życzliwi jakoś poszło dumnie przeparadowałam z psiakiem po ringu pierwszy mały nasz sukces w szczeniakach.

Jak ja sie cieszyłam z tej wstążeczki z tej oceny WYBITNIE OBIECUJĄCA jak to brzmiało chodziłam dumna jak paw. Potem były kolejne wystawy z mniejszym sukcesem, ale klimat atmosfera rekompensowała słabe wyniki. Byłam ciekawa tych ludzi widziałam w nich wielkie autorytety wiedzy kynologicznej wciągnęło mnie.
Aż pewnego słonecznego dnia zdarzył się pierwszy prawdziwy sukces srebro na międzynarodowej szalałam z radości ściskałam psiuna skakałam jak głupia i nagle gdzieś za plecami komentarz "ten koszmar dostał srebro" wtedy jeszcze nie było mi aż tak przkro myślałam ot złośliwość ludzka i tyle. Teraz dopiero wiem jaka byłam naiwna. Po kolejnych sukcesach mojego "koszmaru" było coraz gorzej zgryźliwe uwagi ludzi którzy dotąd byli mili były jak sztylet. Uśmieszki gratulacje, a potem złośliwe komentarze obgadywanie za plecami, ktoś nagle nie podaje ręki z gratulacjami. Po woli zaczynam sie zastanawiać czy to wszystko ma sens czy ci wszyscy ludzie którzy do tej pory byli tacy fajni udawali co sie z nimi stało ???? Czy ja zwykły posiadacz psa mogę im w czymś zagrozić ???? dlaczego tak sie zachowują? czemu nie potrafią ciszyć się szczęściem innych?? Czy sędziowie zawsze są ślepi i to że mój pies wygrywa to przypadek zrządzenie losu??
Co raz bardziej odechciewa mi się wystaw co raz częściej myślę, że to targowisko próżności złośliwości, a nie spotkania miłośników zwierząt. Żal mi tych moich złudzeń o ludziach, którzy mają psy czyli dobrych ludziach tak zawsze myślałam.

Niebawem wystawa juz się nie cieszę na nią jak kiedyś boję się bardziej niż pierwszym razem. Kiedyś to był strach przed nieznanym teraz przed tym co znane jest mi doskonale przed ludzka zawiścią i świadomości, że jak wygram to będę mogła na palcach jednej ręki policzyć tych którzy gratulują mi szczerze. "

Źródło: Serwis Molosy.pl www.molosy.pl