Czytelnia Molosy.pl > Weterynaria > Gdy nasza suka ma ciąże urojoną musimy wiedzieć, że ...

     Objawy ciąży urojonej dotyczą bardzo wielu suk, gdyż niektóre źródła podają, że aż 87% populacji suk nie sterylizowanych co najmniej dwa razy w ciągu zycia ma jaj objawy. Regularne pojawianie się jej po cieczkach dotyczy 64% suk. Śmiało więc można stwierdzić, że problem ciąży urojonej jest powszechny i zmaga się z nim niejeden właściciel.
     Objawy ciąży urojonej są łatwo rozpoznawalne i właściwie trudno ich nie zauważyć. Są to najczęściej występujące jednocześnie powiększone gruczoły sutkowe, rozpoczęcie laktacji jak również zmiany w zachowaniu polegające na budowaniu/moszczeniu gniazda i opieka macierzyńska nad jakimiś przedmiotami są niemi najczęściej ulubione zabawki. Zdarza się również, że suka potrafi stać się agresywna skierowując większość swojej uwagi na legowisko, czasami dochodzi do tego uciążliwe piszczenie i skomlenie.
Ciąża urojona pojawia się zazwyczaj w terminie od 1,5 do 3 miesięcy po zakończeniu cieczki, kiedy to dochodzi do spadku progesteronu we krwi.
Ciąża urojona nie wynika z zaburzeń hormonalnych a jest przejawem zjawisk fizjologicznych dotyczących końcowej fazy cyklu jajnikowego. U suk niekastrowanych występuje w tym czasie wzrost poziomu estrogenów i protaktyny przy jednoczesnym spadku progesteronu. Czasami możemy znaleźć w materiałach źródłowych większy nacisk na naturę behawioralna problemu ciąż urojonych niż naturalną spowodowaną zmianami hormonalnymi. Nie dziwi takie podejście do problemu, gdyż według badań nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy stężeniem progesteronu w osoczu u suk z objawami ciąży urojonej i u samic nie wykazującej objawów ciąży rzekomej. Wskazywać mogłoby więc to na przyczyny bardziej socjologiczne i atawistyczny charakter występowania laktacji u samic nieciężarnych jako przykład pozostałości zachowania typowego dla licznych sfor psowatych. Działo się tak zawsze, gdy w licznych sforach na przykład wilków, że suki słabsze wykazują synchronizację cyklu a co za tym idzie cieczki do suk dominujących. Laktacja pojawi się więc mniej więcej dwa miesiące po cieczce i jest bardzo pomocna do wykarmienia potomstwa suk stojących wyżej w hierarchii stada.
Jednak według tej teorii każda suka w okresie swojego życie, kiedy to zdolna jest do rozrodu a do krycia nie doszło powinna wykazywać objawy ciąż urojonych, jednak tak nie jest., co ciekawe według badań przeprowadzonych przez profesora Alaina Fontboona z Alford National Veterinary Collage w Paryżu okazuje się, że w hodowlach kojcowych, gdzie suki utrzymywane są w dużych grupach, występuje rzadsze objawy laktomanii niż u suk trzymanych pojedynczo lub w małych grupach w warunkach domowych.

Jest kilka metod postępowania z suką będąca w trakcie ciąży rzekomej. Najczęściej nie jest konieczne podawanie żadnych środków farmakologicznych o ile suka sama nie stymuluje laktacji poprzez ssanie sutków. Można za to z powodzeniem stosować terapię domową zwana terapią zachowania poprzez wywołanie ograniczonej reakcji stresowej na przykład: zmniejszenie dawki żywieniowej, jednodniową głodówkę, zabranie i schowanie wszystkich elementów gniazda w tym również wszystkie zabawki traktowane jako szczenięta, zakładanie kołnierza elżbietańskiego jako ograniczenie ssania sutków i pobudzania laktacji. Czasami takie metody są niestety zbyt słabe i istnieje konieczność podawania leków, które zostaną przepisane przez opiekującego się psem lekarza weterynarii. Jednak "zalecznie" jednej laktacji nie wpływa na pojawienie się kolejnej ciąży rzekomej po kolejnej cieczce. Najbardziej skutecznym sposobem przeciwdziałania ciazom urojonym jest poddanie suki owariektomii czyli sterylizacji. Unikniemy wtedy cieczek i "atrakcji" ciąż urojonych.

Źródło: Opracowanie własne wyłącznie dla Serwisu Molosy.pl www.molosy.pl - Redakcja Molosy.pl nick na forum "Olga".

Serwis Molosy.pl www.molosy.pl
 

powrót do strony głównej czytelni serwisu kliknij tu!