Cukrzyca - wpływ żywienia psa

Właściciele psów nie zawsze zdają sobie sprawę z tego, ze ich podopieczni cierpią na wiele chorób „zarezerwowanych" zdawałoby się dla ludzi. Ich przebieg u psów jest równie ciężki i niebezpieczny dla życia. Jedną z takich chorób występujących u psów bardzo często jest cukrzyca. Ogromne znaczenie w leczeniu tej choroby ma odpowiednie żywienie.

TERAPIA
Kierunki terapii można podsumować następująco:
1. Korygowanie ketoacidozy i odwodnienia, jeśli występują
2. Wykluczenie wszystkich czynników predysponujących. W szczególności samice powinny zostać poddane sterylizacji. a terapia progestagenowa i glukokortykoidowa wstrzymana. Terapia równoczesnego hyperadrenokortykortycyzmu powinna zostać zainicjowana.
3. Osiągnięcia jak najlepszego poziomu glukozy we krwi - co zmniejsza ryzyko wystąpienia katarakty, miopatii i neuropatii.
4. Korygowanie glikozurii i PD/PU
5. Zapobieganie ewentualnemu zapaleniu pęcherza (cystitis) za pomocą odpowiedniej terapii antybiotykowej
6. Utrzymywanie prawidłowej wagi ciała w przypadkach otyłości.
ŻYWIENIE
Leczenie cukrzycy polega na odpowiednim żywieniu oraz na podawaniu określonych leków. Żywienie odgrywa nadrzędną rolę w terapii tego schorzenia. Celem jest zapewnienie odpowiednio zbilansowanej diety, dzięki czemu możliwe jest obniżenie poposiłkowego wzrostu poziomu glukozy i korygowania nadwagi, jeśli występuje. Jest bardzo ważne, aby odpowiednio do poziomu insuliny w organizmie podawać pożywienie.
TYPY DIET
Dieta dla psa/kota chorego na cukrzycę powinna zawierać wysoki poziom włókna i kompleksowe węglowodany (skrobia), a nie mono lub di sacharydy, mogące powodować pozorne zmiany poziomu glukozy w surowicy. Z tego powodu należy podawać chorym puszkowaną lub suchą dietę komercyjną zamiast półpłynnego jedzenia domowego.
KOMPOZYCJA DIETY
Idealna dieta powinna zawierać 10-15% tłuszczu w suchej masie (SM), a większość kalorii powinna pochodzić ze złożonych węglowodanów (50-55% w SM). Dieta nie powinna zawierać zbyt dużej ilości tłuszczu, ponieważ zwierzęta chore na cukrzycę i tak mają zaburzenia metabolizm lipidów, co w połączeniu może prowadzić do dodatkowych powikłań.
Włókno w diecie zbudowane jest z niestrawnych polisacharydów, które pozostają w świetle jelita i są wydalane z kałem. Włókno jest często klasyfikowane jako strawne i niestrawne; każde z nich ma swoje właściwości. Korzystny wpływ włókna w terapii cukrzycy nie zależy od typu włókna.
Istotną rolą włókna surowego w terapii cukrzycy jest to, że zwalnia ono tempo absorpcji węglowodanów z jelit, a co za tym idzie redukuje poposiłkową fluktuację glukozy. Prowadzi to do redukcji glikozurii i w wyniku - do zmniejszenia zapotrzebowania dziennego chorego organizmu na insulinę.
Idealna dieta cukrzycowa powinna zawierać 13-18% włókna w SM. Białko powinno być wysokiej jakości biologicznej w ilości 20-25% w SM. Jakość i poziom białka powinien być wystarczający do odbudowy tkanek, a nie być traktowany jako proste źródło energii.
Wiele zwierząt cierpiących na cukrzycę ma nadwagę. Leczenie otyłości jest istotną częścią terapii, ponieważ poprawia wrażliwość tkanek obwodowych na insulinę i prowadzi do zredukowania hyperglicemii.
Pies w średnim wieku powinien otrzymywać 40-60 kcal/kg idealnej(!) wagi ciała dziennie. Zwierzęta otyłe należy karmić dietą niskokaloryczną, aby umożliwić im uzyskanie prawidłowej wagi ciała. Dieta taka charakteryzuje się jeszcze wyższą zawartością włókna niż opisana powyżej.
Jeżeli zwierzę jest wychudzone, w początkowym stadium choroby wskazane jest, aby przywrócić mu prawidłową wagę ciała stosując dietę wysokoenergetyczną i wysokostrawną, a następnie przestawić je na pokarm o wysokiej zawartości włókna.
Zapewnienie prawidłowego bilansu białka, węglowodanów, tłuszczu i włókna przy stosowaniu „domowego jedzenia” jest bardzo trudne i kłopotliwe na co dzień dla właściciela zwierzęcia. Z tego powodu lepiej jest zalecać weterynaryjne diety gotowe niż „domowe jedzenie",
Właściciel pacjenta musi być poinformowany o zakazie wszelkich dodatków do diety recepturowej. Różnice w dawkach dziennych i terminie posiłków mogą poważnie zaburzyć osiągniętą stabilizację organizmu chorego na cukrzycę.
Bardzo istotna nie tylko w terapii cukrzycy, jest stały dostęp do świeżej wody. Właściciele często próbują ograniczać picie ze względu na „niedogodności" związane z poliurią.
ZASADY KARMIENIA
Należy tak dobrać pory karmienia, aby zmaksymalizować efektywność podanej insuliny i zredukować poposiłkowy wzrost poziomu glukozy.
Najlepsze rezultaty osiąga się stosując jeden z poniższych schematów terapeutycznych:
Rano: podać 1/4 dawki dziennej diety, następnie podać dzienną dawkę insuliny. Pozostałą porcję jedzenia podać po 8 godzinach, kiedy poziom insuliny we krwi jest najwyższy.
Niektóre zwierzęta wymagają dwukrotnego podania insuliny w ciągu dnia. W takich przypadkach należy podać 1/2 porcji pokarmu wraz z pierwszą dawką insuliny rano. Pozostałą część diety i insuliny podać po 12 godzinach.
Niezwykle ważne są zabawy ruchowe chorych na cukrzycę zwierząt - powinny być regularne i nieforsowne.

Źródło: Serwis Molosy.pl www.molosy.pl