• Psy rasy Broholmer historia i opis rasy psów

    Broholmer czasami zwany jest również dogiem duńskim. Jest wiele teorii na temat powstania tej rasy. Często spotyka się stwierdzenie, że jest to rasa wywodzącą się prawdopodobnie od germańskiego psa bojowego, czy doga nordyckiego. Niektórzy badacze uważają jednak, że broholmer powstał w wyniku skrzyżowania mastifa i greyhunda, inni zaś wskazują na pochodzenie od dogów ulmeńskich i chartów. Używane niegdyś były do strzeżenia domostw, zamków i ferm. Nadawały się również jako psy zaganiające ale również do polowań na dziki. Sprawdzały się on również w roli psa rzeźnickiego, którego zadaniem była pomoc przy gnaniu zwierząt na targowiska.


    H. Raber, Encyklopedia psów rasowych, Tom I,
    Oficyna Wydawnicza Multico, Warszawa 1999,
    www.multicobooks.com.pl


    Nazwa rasy pochodzi od zamku Broholm. Właściciel zamku Niels Frederik Sehesd postanowił zachować i przez to ocalić rasę doga duńskiego przed zapomnieniem. Pierwsze wzmianki o dogu duński możemy odnaleźć już około roku 1732. Były one ulubionymi psami hodowanymi przez Fryderyka VI zmarłego w 1863 roku. Do tej pory uważane były za psy królewskie.
    Wraz z wynalezieniem lepszej broni i zmianą tradycji myśliwskiej, hodowla doga duńskiego zaczęła upadać. I właśnie wtedy wspomniany już wcześniej Niels Frederik Sehesd podjął próby utrzymania rasy. Niestety po jego śmierci wygasła również hodowla w zamku Broholm. Jednak prężnie działało kilku miłośników tej rasy, którzy spotkali się w 1886 roku na zorganizowanej w ogrodzie zamku Rosenborg wystawie psów.

    Odbyła się ona wtedy po raz pierwszy. Został stworzony wtedy wzorzec broholmera, który doczekał się akceptacji i rejestracji przez FCI blisko 100 lat potem. Ale w 1910 roku Duński Związek Kynologiczny zaczął prowadzić księgę rodowodową tych psów. Jednak broholmery przeżywały mimo wszystko kryzys, gdyż małe zainteresowanie rasą i duża umieralność szczeniąt (prawdopodobnie spowodowana chowem krewniaczym) sprawiła, że ilość broholmerów systematycznie malała. Po wojnie rasa została uznana za wymarłą. Jednak i teraz znaleźli się ludzie, których celem było zachowanie rasy. Zaczęli oni odtwarzać broholmera z psów, które zostały znalezione, jednak większość z nich nie posiadała rodowodu. Hodowcy broholmerów stworzyli Stowarzyszenie i przy współpracy ze Związkiem Kynologicznym zaczęli prowadzić próby odtworzenia rasy. W 1983 roku uzyskali oni 35 broholmerów z udokumentowanym pochodzeniem od 6 pokoleń.
    Broholmer jest bardzo dobrym stróżem i obrońcom stad zwierząt i domostwa właściciela. Jest wyjątkowo czujnym i odważnym psem. Bardzo dobrze nadaje się do szkolenia, chociaż zdarza się, że niektóre osobniki bywają agresywne.

    Źródło: Zespół Pupileo.pl na podstawie H. Raber, Encyklopedia psów rasowych, Tom I, Oficyna Wydawnicza Multico, Warszawa 1999.