KRAJ POCHODZENIA - Hiszpania, DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA 11.12.1996 
PRZEZNACZENIE: Pies stróżujący i obrończy 
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcar­skie psy pasterskie, rasy pokrewne. Sekcja 2. l Molosy, typ dogowaty. Nie podlegają próbom pracy. 

WRAŻENIE OGÓLNE: Typowy molos o nieco wydłużonej sylwetce, silny i potężny, średniej wielkości. Zróżnicowanie płci jest wyraźnie widoczne w wielkości głowy, jej obwód jest zdecydowanie większy u psów niż u suk. 
GŁOWA: Mocna i masywna. 
MÓZGOCZASZKA: 
Czaszka: Duża, szeroka i prawie kwadratowa. Jej obwód, zwłaszcza u psów. jest większy niż obwód klatki piersiowej mierzonej na wysokości kłębu. Czoło szerokie i płaskie. Bruzda czołowa dobrze zaznaczona. Kształt czaszki powoduje, że potylica jest niewidoczna gdy oglądamy głowę z przodu. Linie czaszki i kufy prawie równoległe, nieznacznie się zbiegają. Stop: Widziany z boku wyraźnie zaznaczony; oglądany z przodu jedynie dostrzegalny, gdyż łuki nadoczodołowe i wyraźna bruzda czołowa zamazują jego rysunek. 
TRZEWIOCZASZKA: Mięśnie szczęk są mocne, wypukłe, dobrze rozwinięte i sięgają aż pod oczy. Głowa pozbawiona fałd skórnych, które mogą występować jedynie po jej bokach nad policzkami. Nos: Czarny i szeroki. Dobrze zaznaczona bruzda między nozdrzami. 
Kufa: Osadzona w linii oczu, szeroka i stożkowata, oglądana z boku przypomina ścięty stożek o szerokiej podstawie. Grzbiet nosa prosty, nieznacznie wznoszący się. Stosunek długości kufy do długości czaszki jest jak l do 3. 
Wargi: Górna warga zakrywa dolną na całej długości, aż do kącika wargowego. Górna warga stosunkowo przylegająca, zaś dolna marszczy się w swej środkowej części. Przy zamkniętej kufie wargi mało zauważalne. Całkowicie różowe podniebienie z widocznym „ożebrowaniem", brzegi dziąseł czarne. 
Szczęki/Zgryz/Zęby: Szczęki mocne, równo ustawione siekacze, kły szeroko rozstawione. Uzębienie kompletne, zęby białe i mocne. Nieprzesadny przodozgryz, nie większy niż l cm . Niewidoczne siekacze przy zamkniętym pysku. 
Oczy: Duże i owalne. Powieki szeroko rozwarte, przylegające, nieco skośne. Kolor jak najciemniejszy przy danym umaszczeniu. Niewidoczna trzecia powieka. Niewidoczne białka gdy patrzymy od frontu. Oczy głęboko i szeroko osadzone. 
Uszy: Osadzone wysoko na bokach głowy, stosunkowo małe, noszone w „płatek róży" (załamane do tyłu, z widoczną wewnętrzną strona ucha). W odprężeniu koniec ucha znajduje się poniżej linii oczu. 
SZYJA: Mocna, gruba, proporcjonalna do całości. Szerokość u podstawy jest równa mniej więcej przekrojowi głowy; harmonijnie połączona z kłębem. Skóra dość luźna; dopuszczalne niewielkie podgardle. 
TUŁÓW: 
Lędźwie i słabizny: Krótkie, stosunkowo wąskie, wyraźnie wysklepione w stronę zadu. 
Zad: Ustawiony 1-2 cm wyżej niż kłąb. Nachylony do poziomu pod katem 30°, nieco węższy od klatki piersiowej. 
Klatka piersiowa: Głęboka, sięgająca do łokci, ożebrowanie nieco cylindryczne. Szeroko rozstawione wierzchołki łopatek powodują, że klatka piersiowa jest szeroka na wysokości kłębu. 
Dolna linia: Linia klatki piersiowej równoległa do podłoża, brzuch lekko podciągnięty, nigdy charci. 
OGON: Nisko osadzony. Gruby u nasady, stopniowo zwężający się do końca. W spoczynku zwisa w sposób naturalny; w ruchu nieznacznie wygięty, noszony na wysokości górnej linii. 
KOŃCZYNY: 
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste, równoległe szeroko rozstawione. 
Łopatki: Umiarkowanie krótkie, nieznacznie nachylone, przylegające. 
Ramiona: Dobrze umięśnione, proste, o mocnym kośćcu. 
Łokcie: Odstawione ze względu na szeroką klatkę piersiową, ale nie wykręcone na zewnątrz. 
Łapy: Mocne, o grubych palcach, zwarte, lekko zaokrąglone. Poduszki nieznacznie pigmentowane. 
KOŃCZYNY TYLNE: Bardziej plastycznie umięśnione niż przednie. 
Uda: Szerokie, nieprzesadnie katowane. 
Śródstopie: Krótkie, proste, mocne. 
Wilcze pazury: Niedopuszczalne. 
Łapy: Mocne o grubych palcach, dłuższych niż w przednich łapach. Owalne w kształcie. Preferowane pigmentowane poduszki. 
CHODY: Typowym ruchem dla rasy jest kłus. 
SKÓRA: Stosunkowo gruba, przylegająca do ciała, wyłączając szyję, gdzie może tworzyć niewielkie podgardle. 
SZATA: 
WŁOS: Krótki i szorstki w dotyku. 
UMASZCZENIE: Pręgowane, płowe i czarne, preferowane w podanej kolejności. Preferowane ciemne pręgowanie i intensywne odcienie płowego. Dopuszczalne białe znaczenia na przednich kończynach, klatce piersiowej i kufie, nie przekraczające 30% powierzchni całego ciała. Dopuszczalna czarna maska. 
WIELKOŚĆ: 
Wysokość w kłębie: 
psy 55-58 cm, 
suki 52-55 cm.
Waga: 
psy 35-38 kg,
suki 30-34 kg .
WYMIARY ŚREDNIEJ WIELKOŚCI PSA: 
Waga: 36 kg 
Wysokość w zadzie: 58 cm 
Wysokość w kłębie: 56 cm. 
Obwód klatki piersiowej: 78 cm 
Obwód głowy: 59,5 cm 
Długość od guza potylicznego 
do nasady ogona: 73 cm 
Długość od guza potylicznego 
do końca kufy: 22 cm 
Długość kufy: 8 cm 
WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. 
POWAŻNE WADY: 
Wysokość w zadzie mniejsza od wysokości w kłębie. 
Przodozgryz większy niż l cm. 
Zgryz nożycowy lub cęgowy. 
Brak dwóch przedtrzonowców. 
Ucho nie w kształcie „płatka róży", płaskie, przylegające do policzków. 
Uszy o stojącej podstawie, nawet jeśli 1/3 ucha układa się w płatek róży. 
Ogon jak u buldoga. 
Każde inne poważne odstępstwo od wzorca. 
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: 
Tyłozgryz
Jasne lub żółte oczy
Kopiowane uszy lub ogon. 
Biały kolor pokrywający więcej niż 309c całego ciała lub w miejscach in­nych niż przednie kończyny, klatka piersiowa, kufa
Znaczenia w innym kolorze niż biały
Bojaźliwość
UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.