| |
|
|
Buldog
Francuski
- historia i opis rasy
Serwis
Molosy.pl, rok 2002
|
|
Historia
buldoga francuskiego w czasach, gdy nie istniało
jeszcze pojecie hodowli w dzisiejszym tego słowa znaczeniu,
pokrywa się z dziejami psów bojowych w tym głównie
buldoga angielskiego. Pierwsze zapiski, mówiące o małych
psach z krótką kufa znajdujemy u Konfucjusza w 1700 roku
p.n.e. W Ameryce południowej, na obszarze Chincha w środkowej
i północnej części wybrzeża Peru już w czasach
prekolumbijskiej żyły psy przypominające mopsa lub
buldoga francuskiego. Nazwane zostały buldogiem chincha.
Dowodem na to są liczne figurki i gliniane naczynia, które
dają plastyczny obraz tej miniaturowej rasy buldoga. Widać,
że artyści starali się odtworzyć wytrzeszczone oczy i
liczne fałdy na głowie i w części twarzowej psa. Jednak
buldog chincha nigdy nie był tak krótkonosym psem jak
dzisiejsze mopsy, buldogi francuskie czy angielskie. Jednak
podobizny psów różniły się od siebie na przykład kształtem
uszu, można zaobserwować psy o uszach stojących jak u
nietoperza, zaokrąglonych co wskazywać może na kopiowanie
ich w ówczesnych czasach jak również lekko złamane. Nie
można jednak stwierdzić żadnego podobieństwa
genetycznego do buldożka czy mopsa, gdyż buldog chincha
zniknął wraz z upadkiem kultu Inków.
|
|
Nazwa
„boldogge” lub „banddogge” pojawiła
się dopiero około 1500 roku, i zastąpiła używane wcześniej
„alan” lub „alano”. Nowopowstałe
określenia „banddogg” w wolnym tłumaczeniu
oznacza psa łańcuchowego, czyli wiązanego w czasie dnia,
a spuszczanego w nocy.
Nazwę „bulldog” po raz pierwszy znajdujemy w liście
z 1631, w którym to Prestwick Eaton zamawiał u Georga
Willinghama dwa buldogi, które potrafiły ponoć w sposób
doskonały łapać zębami byki. Wcześniej bo w 1598 roku
William Szekspir w dramacie „Henryk IV” używa
jeszcze słowa „banddog”, zaś w 1599 w sztuce
„Henryk V” pisze już o mastifie lub
bullenbeisserze.
Psy te były używane w popularnej w ówczesnych czasach
rozrywce tłumów, szczuciu byków. Jednak w roku 1802
parlament zakazał organizowania walk, jednak można
przypuszczać, że odbywały się one nadal aż do roku
1840.Miejsce tej niehumanitarnej rozrywki zajęły walki psów,
które niewiele odbiegały w okrucieństwie od „bullbaiting”.
Zaczęto więc hodować psy, które oprócz siły posiadały
by również zwrotność, szybkość i zaciętość.
|
Figurka
buldoga chincha znaleziona w Trujillo w północnym Peru
H.
Raber, Encyklopedia psów rasowych, Tom I,
Oficyna
Wydawnicza Multico, Warszawa 1999, www.multicobooks.com.pl |
|
W związku z tym podjęte
zostały próby krzyżowania ówczesnych buldogów z
terrierami aż do roku 1858, kiedy to, ostatecznie zostały
zabronione. I znowu hodowla psów zaczęła się zmieniać.
Nie potrzebne były już zwierzęta tak duże, silne i
agresywne, zaczęto wie powoli zmieniać buldogi, tak aby
uzyskać psy spokojniejsze, łagodniejsze i w ten sposób
powstała miniaturka dawnego psa bojowego pod nazwą „toy
– bulldogge”. Zwierzęta te szybko zyskały
sobie popularność zarówno w biednych warstwach społecznych
jak i wśród klasy średniej we Francji i Belgii.
Na wystawach psów pierwsze buldogi zabawki pojawiły się
około 1836 roku, związku z tym należy przypuszczać, że
zabronienie organizowania walk, nie było jedynym bodźcem
do zmiany sposobu hodowli i wyeksponowaniu innych cech psów.
Wystawa ta odbyła się przecież 22 lata przed oficjalnym
zakazem organizowania walk.
|
Figurka leżącego buldoga chincha znaleziona w Trujillo
w północnym Peru, Encyklopedia psów rasowych, op. cit. |
|
Francuscy
myśliwi odkryli, że małe buldogi wypadkowo dobrze
sprawdzają się podczas polowań na borsuki i listy.
Buldogi zwane pit-dogami powstały prawdopodobnie w wyniku
skrzyżowania buldogów i terrierów. Większość jednak
tych psów miała uszy w kształcie tulipana, aż do roku
1867, kiedy to po raz pierwszy pojawiły się psy z uszami
przypominającymi nietoperza.
Nie ma jednoznacznej teorii w jaki sposób psy te przywędrowały
z Anglii do Francji. Prawdopodobnie przybyły tam wraz z
koronkarzami, którzy przybyli do Nottingham i osiedlili się
w okolicy Calais. I właśnie we Francji zaczęto je krzyżować
z innymi rasami. Według niektórych kynologów buldog
francuski powstał w wyniku skrzyżowania buldoga z mopsami,
inni wskazują na krzyżówkę buldoga z psami hiszpańskimi,
jak również na krzyżówkę z psami używanymi do tępienia
gryzoni i małymi dogowatymi z północnej Francji i Belgii.
Toy-buldog stawał się powoli rasą francuską, która
szczególnie dużo miłośników znalazła w okolicach Paryża.
Wygląd zewnętrzny psów z biegiem czasu ulegał stopniowym
zmianom. Nie da się dzisiaj powiedzieć, w jaki sposób
postępowali hodowcy, jakie zmiany są efektem celowej
hodowli, a jakie wynikiem przypadku, nie czyniono bowiem żadnych
notatek na ten temat. Mały buldog był psem ubogich ludzi,
sprzedawców owoców i warzyw, szewców oraz kobiet trudniących
się najstarsza profesją świata. Większość z nich nie
była w ogóle w stanie zapisać swoich pomysłów dotyczących
hodowli psów. Wśród wielu zachowanych nazwisk hodowców
znajdujemy nazwy zawodów: handlarz psami, handlarz winem,
karczmarz, szmaciarz, chłopiec na posyłki, tragarz, właścicielka
domu uciech, handlarz końmi, pracz.
Gdy pierwsze buldogi pojawiły się na wystawach, zaczęto również
pokazywać buldogi zabawki. Rasa francuska różniła się
od angielskiej nieznacznie, głównie stojącymi uszami i
mocniej skróconą żuchwą.
Pierwszy związek miłośników rasy powstał we Francji w
1880 roku, a w 1885 roku otwarto pierwszą księgę hodowlaną,
aby trzy lata później opublikować pierwszy wzorzec
buldoga francuskiego. Rasa
ta został ostatecznie uznana w
1898 roku. Jednak nadal buldog był psem najniższej
i średniej klasy społecznej, aż do początków 1990 roku
(pomiędzy 1900 a 1919 rokiem), kiedy to król Edward VII
kupił buldoga francuskiego.
Pierwsze buldogi pojawiły się w USA w roku 1888, kiedy to
zostały przywiezione za sprawą niejakiego Harrisona do
Filadelfii, gdzie wzbudziły powszechne zainteresowanie i
szybko bo w 1896 roku w Nowym Jorku powstał pierwszy
amerykański klub hodowców rasy (buldoga francuskiego). Można
niezaprzeczalnie stwierdzić, że stały się one psami zamożnej
części społeczeństwa, gdyż średnia cena szczeniaków
wahała się w granicy 300 – 700$, a czasami nawet
dochodziła do 5000$.
|
|
Anglia mimo dużych oporów z przyjęciem buldoga
francuskiego, szybko oparła się jego urokowi i w 1902 założono
klub hodowców rasy. Po raz pierwszy buldog pojawił się na
wystawie psów w roku 1903, a uznany został przez EKC w
1904 roku. Buldog francuski zdobył popularność na całym
świecie i dzisiejszych czasach posiada niezliczone rzesze
wielbicieli. Buldog francuski jest niezwykle żywym i
radosnym zwierzęciem. Zawsze skory do zabawy, bystry i
czujny wspaniale spełnia rolę przyjaciela całej rodziny.
Kocha dorosłych i dzieci jak również zwierzęta małe i
duże, jednym słowem charakteryzuje się wielkim umiłowaniem
do życia i świata. Jego inteligencja i zadowolenie powodują,
że dobrze nadaje się do szkolenia na posłuszeństwo.
|
Kio |
|
Jest psem niezwykle uczuciowym, czasami aż do przesady,
przez co potrafi być zazdrosnym. Odznacza się odwagą i zręcznością.
Uwielbia zabawy, pieszczoty i wszystkie chwile spędzone z właścicielem.
Miewa problemy z oddychaniem, które spowodowane są skróconą
kufą, w takim przypadku należy uważać na przegrzanie w
upalne letnie dni i zapewnić mu cień
|
|
Zobacz również Galerię Molosów
kliknij tu!
lub na baner
 |
|
Zobacz film o rasie:
 |
|
Serwis
Molosy.pl
www.molosy.pl
www.KlubMolosa.pl
Nowa Era Molosa |
Chcesz przeczytać
wzorzec FCI
rasy Buldog Francuski? kliknij
tu! |
Źródło:
Hans Raber, Encyklopedia
Psów Rasowych, tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO,
Warszawa 1999 www.multicobooks.com.pl
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|